Zamek Książ. Historia opowiedziana głosami służących - Agnieszka Dobkiewicz, Mateusz Mykytyszyn

Hejka!

Co mają do powiedzenia książańscy służący? Zapraszam Cię na recenzję książki.

 

Jako miłośniczka zamków i pałaców oraz księżnej Daisy nie mogłam nie sięgnąć po tę wydawniczą nowość. Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością jej autorów.

 

 

Zamek Książ. Historia opowiedziana głosami służących - Agnieszka Dobkiewicz, Mateusz Mykytyszyn 

 

Książka utrzymana jest w kolorach czarnym, żółtym, niebieskim i białym. Oprócz tytułu na okładce widnieją zdjęcia służących. Zamek Książ. Historia opowiedziana głosami służących nie jest krótką lekturą. Liczy bowiem aż 432 strony. Publikacja została podzielona na 24 rozdziały.  

Każdy z nich to historia innego pracownika rodziny Hochbergów. Poznasz tu, m.in. Aleca Stewarta - dyrektora stajni, Thirzę Smith - nianię, Paula Hohbauma - bibliotekarza, czy Louise Dolly Crowther - pielęgniarkę księżnej Daisy. 

Historia obejmuje lata 1888-1946 i rozgrywa się nie tylko w Książu, ale i w innych posiadłościach Hochbergów, najbiedniejszych dzielnicach Wałbrzycha, fabryce koronek w Jeleniej-Górze, obozie pracy AL Fursteinstein i kilku europejskich miastach. 

Pomysł, by oddać głos służącym i z ich perspektywy poznać dzieje Zamku Książ i rodziny Hochbergów był bardzo ciekawy i innowatorski. Motywem łączącym wszystkie opowieści jest zegar, którego wizerunek pojawia się przed każdym rozdziałem. Każda z historii rozgrywa się o konkretnej godzinie w danym roku (wspomnienia pochodzą z różnych okresów, nie są one uporządkowane chronologicznie). 

Na końcu każdego rozdziału znajdują się czarno-białe zdjęcia przedstawiające bohaterów danej opowieści. Bardzo fajną rzeczą jest kalendarium znajdujące się na końcu książki, gdzie autorzy uporządkowali chronologicznie opisane wydarzenia. 

Nie zabrakło wstępu, prologu, podziękowań, bibliografii, indeksu osób oraz źródeł zdjęć. 

 

Jeśli chodzi o same historie to niektóre były ciekawsze, inne mniej. Sporo faktów z życia rodziny Hochbergów znałam już z poprzednich przeczytanych książek, natomiast poznałam mnóstwo nowych informacji dotyczących pracowników. 

Większość historii to wspomnienia danego bohatera, maleńki fragment jego dnia. Niektóre postaci poznajemy z perspektywy bliskiej osoby. 

Generalnie książka była w porządku, ale nie do końca przypadło mi do gustu to, że wspomnienia nie były ułożone chronologicznie, przez co zabrakło mi ciągłości historii. Wprowadziło to trochę chaosu. W pewnym momencie musiałam odłożyć na trochę książkę i wrócić do niej później. 

Momentami zastanawiałam się też, co właściwie było faktem, a co fantazją literacką. 

Podsumowując, pomysł  na książkę - super, zdjęcia umożliwiające zobaczenie osób, które dbały na co dzień o Zamek Książ też, natomiast tak, jak wspomniałam, nie wszystko mi się podobało.

 

***

Słyszałaś o tej książce?

Byłaś kiedyś w Zamku Książ lub w Pszczynie?